Counter-Box
Stand:
10.05.2012
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Kolumne
09.05.2012
Kennenlehren
„Kiek!“, see Jan an Meta, as de beid lest Maandag in ‘t Köken seten to Tee drinken. “Bi de Oll’ Mai van de Oostfreeske Landskupp gung dat dit Jahr um inwannern un utwannern. Meesttieds word ja blot an de Oostfresen docht, de utwannert sünd, un neet an de, de hier bi uns komen sünd.“
„Dat kannst Du so neet seggen“, hull Meta daartegen. „Minsken, de ut Düütskland bi uns komen, sünd för uns doch ok totrucken Lüü. Daar hebben wi en Bült van, ok unner uns Frünnen.“ „Du weetst genau, wo ik dat meen“, gnurrde Jan. „Ik meen de Inwannerers ut Lannen van wieder weg. De hebben heel anner Sörgen, wenn de hier bi uns ankomen.“
„Minsken gahn meest neet freeiwillig van hör Tohuus weg“, stimmde Meta to. „Ok de Stee, waar se henkomen, hebben se meest neet freeiwillig utsöcht. Un denn stahn se daar in en Land mit en anner Spraak, en anner Religion un anner Wennsten. Dat is düchtig stuur, sük daar torechttofinnen.“
„Wat meenst Du, wat maakt hör in Düütskland woll de meeste Problemen?“, froog Jan.
„De Spraak is neet eenfach, man mit Fliet kann man de woll lehren. Daar worden ok Spraakkursen för anboden.“ Meta overleggde. „Wenn se hier bi uns keen Verlööv to arbeiden kriegen, dat finn ik würrelk leeg, so könen sük disse Minsken nix upboen. Dat is al stuur genoog, wenn de Beroopsutbilden, de se in hör Stammland maakt hebben, bi uns faak nix tellt.“
„Meenst Du neet, dat de Verscheel in Geloov un Umgang mitnanner dat Stuurste is?“ froog Jan. „Fröher kunnen Kathoolsken un Lüttersken neet mitnanner, un de sünd beid Christen. Nu sall dat mit heel anner Religionen un Wennsten gahn?“
„Dat is seker neet eenfach un bruukt vööl Tied“, see Meta. „Dat Egen bewahren un dat Frömde respekteren – dat weer en Grundlaag, word d’r seggt. Dat fangt daarmit an, dat de, de hier bi uns komen, uns sett Recht respekteren mussen. Annersum mussen wi respekteren, dat Minsken ut anner Länner anners leven un denken as wi. Man meest weten wi ja neet maal, wo disse Minsken denken un leven. Denn könen wi hör ok neet respekteren.“
Jan see nadenkern: „Ik verstah woll, dat dat för de Lüü eenfacher is, wenn se alleen mit Minsken to doon to hebben, de nettso denken un leven as se sülvst.“ Meta truck de Wenkbrunen hoog un keek Jan an: „Man wat uns frömd is, maakt uns bang, un wat uns bang maakt, lehnen wi of. Wi sölen daar woll neet umto komen, up towannert Minsken totogahn. Wenn wi mitnanner proten un wat beleven, denn word daar en Stück gemeensaam Heimaat ut.“
